Europejska świadomość muzyczna i kontakty z amerykańską tradycją jazzową są najważniejszym spoiwem muzyki kwintetu Kattorna. Zespół powstał w lutym 2005 roku w Berlinie, gdzie koncertował w ramach multimedialnego projektu z muzyką Krzysztofa Komedy.
Twórczość Komedy wywarła silne piętno na brzmieniu zespołu. Niewiele ponad 2 miesiące od momentu powstania Kattorna zwyciężyła w „Europejskich Integracjach Muzycznych“, co stało się początkiem sukcesów na kolejnych festiwalach: "Nadzieje Warszawy" i "Berlin Jazz & Blues Award”, po których zespół po raz pierwszy wszedł do studia by zrealizować płytę promocyjną, która dołączona została do magazynu Jazz Forum. Inne nagrania Kattorny ukazały się m.in. na składankach jazzowych: "The Best of Polish Smooth Jazz" Polonii Records, które znajdowały się w czołówce najlepiej sprzedających się płyt jazzowcyh w Polsce. Zespół koncertuje regularnie w Polsce, Niemczech, a także we Włoszech, w klubach jazzowych oraz na festiwalach takich jak m.in.:Letni Festiwal w Piwnicy pod Baranami w Krakowie, Festiwal Pianistów Jazzowych w Kaliszu, Festiwal Muzyki Filmowej Krzysztofa Komedy w Warszawie „Jazzahead” w Bremie, „Sounds No Walls” w Berlinie, Ancona Summer Jazz Festival, Marigliano In Jazz (Włochy).
W kwietniu 2009 grupa nagrała i wydała płytę pod szyldem "Straying to the Moon" (nagranie w Studio Polskiego Radia w Koszalinie). Krążek jest utrzymany w mainstreamowym stylu i komedowskim charakterze: nie brak tu motoryki, ekspresji, czy też jazzrockowego "beatu". Składają się na nią głównie kompozycje pianisty Łukasza Pawlika.
Płyta spotkała się z entuzjastycznymi recenzjami krytyków :
„(...)album nie odbiega od najlepszych produkcji amerykańskich głównego nurtu jazzu. Ma też coś, co polubimy – słowiańską melancholię. „Straying To The Moon” to najlepszy debiut fonograficzny ostatnich lat.” - Marek Dusza („Audio”)
„(..)zespół zasługuje na miano jednego z najważniejszych zjawisk naszego jazzu, spełnioną nadzieję.” - Piotr Iwicki („JazzGazeta”)
„Nowa płyta jest więcej niż udanym dziełem grupy, nawiązującej do najlepszych tradycji mainstreamu, ale otwartej też na ekspresję rocka i urok klasyki.” - Adam Ciesielski („Życie Warszawy”)
„Dynamika, świetne, zmienne tempo, radość z gry, rozpierająca, młodzieńcza energia – to wszystko sprawia, że krążek mocno oddziałuje na emocje i napawa optymizmem.” – Olga Spasojewska („Polskie Radio Online”)
|
